Bijna drie jaar na de feiten weten de ouders van Annick Van Uytsel eindelijk wie de moordenaar van hun dochter is. Maar of een verklaring helpt in het verwerkingsproces? Phara (VRT Canvas) praatte erover met Paul Marchal, “ervaringsdeskundige”.

Een gesprek met Paul Marchal, daags na de stille optocht, op Radio 2 (VRT).

"De emoties van An komen weer naar boven, meer dan ik denk. Dat zit echt wel heel diep. Een kind verliezen hoort niet. Je krijgt dat nooit helemaal verwerkt. Je kan er enkel mee leren leven.

Paul Marchal krijgt van minister van onderwijs Frank Vandenbroucke 4 maanden extra om zijn opdracht over het proces dutroux af te werken. Dat wil zeggen dat hij tot eind december gedetacheerd blijft en pas vanaf januari 2005 terug voor de klas zal staan.

De vader van An Marchal geeft les in het buitengewoon onderwijs. Om het proces dutroux te kunnen volgen heeft de vorige minister van Onderwijs hem dienstvrijstelling gegeven voor de duur van het proces. Voorwaarde was dat hij een verslag zou maken over zijn ervaringen.

Paul Marchal heeft van de Vlaamse minister van Onderwijs en vorming Marleen Vanderpoorten een bijzondere opdracht gekregen. De minister heeft hem aangeduid als ervaringsdeskundige. Op die manier kan Paul Marchal het proces-dutroux bijwonen terwijl hij een persoonlijk verslag van zijn ervaringen maakt. Dit verslag zal een aanzet zijn voor de ontwikkeling van lesmateriaal in verband met de ervaringen van het slachtoffer, de rol van de media en de werking van het gerecht.

Het mag ook eens positief... Wekelijks schrijft Armand Schreurs wel wat over de actualiteit. Hij doet dat met een eigen visie. Wat hij schrijft is positief voor Paul Marchal...

In een reeks artikelen kijkt De Morgen terug, vijf jaar later...

"Sommige verhalen gaan zelfs ons boerenverstand te boven"

't Zijn intensieve dagen voor Paul Marchal. Gisteren stonden Bonanza en de duitse televisie voor de deur, vandaag Het Belang van Limburg en morgen de rest van de wereld. Vijf jaar is het geleden dat zijn dochter An werd teruggevonden, nadat hij haar een jaar lang had gezocht. Toen genoot Marchal de steun van de natie, maar de halve wereld liet hem daarna als een baksteen vallen. Alleen de echte vrienden bleven aan zijn zijde, de vrienden van het Huis van An. Ook voor hen is het deze dagen een drukte van belang.

In de oude kruidenierswinkel van zijn ouders in Hasselt, waar An een dierenwinkel wilde openen, probeert Paul Marchal al vijf jaar een lach te toveren op het gezicht van misbruikte kinderen. Therapautische training heeft hij niet, alleen zijn bagage van de voorbije zes jaar. "Voor An was ik te laat. Dus doe ik het voor andere kinderen. Dit is mijn monument voor haar."

Het magazine Expres publiceert op 31 juli een intervieuw met Paul Marchal. Op de cover krijgt het de 'koopgrage titel' dat Paul Marchal weg wil uit België. Niets is minder waar maar deze informatie werd nooit gecheckt. TV-Limburg zal er in zijn nieuwsuitzending nog een schepje bovenop doen. Niet alleen Paul marchal zou uit ons land vertrekken maar zijn hele gezin. Ze 'zouden' dus werk, studie, huis en familie achterlaten. Waarvan familie Marchal dan gaat leven wordt niet gesproken.

Exclusief dubbelgesprek: Paul Marchal en dochter Karen.

Dutroux is verbolgen. De man klaagt dat 's nachts om de zeven minuten het licht in zijn cel wordt aangestoken en dat hij om de haverklap wordt gefouilleerd. Hij wil een milder gevangenisregime. Straks neemt de rechter in deze een beslissing, maar voor Paul en Karen Marchal, vader en zus van de door Dutroux ontvoerde en vermoedelijk vermoorde An, is er geen discussie mogelijk. Door hetgeen Dutroux heeft gedaan, heeft hij zichzelf buiten de maatschappij gesteld, zeggen zij. Hij mag nog van geluk spreken dat hem niet wordt aangedaan wat hij anderen, onschuldige kinderen, heeft aangedaan.