Je kon het huis van An bijna acht maanden telefonisch niet meer bereiken. Het belde wel maar wij konden niks horen. Deze problemen zouden nu opgelost zijn. JE KAN WEER BELLEN OP 011 23 55 23. Spreek je naam en telefoonnummer in en we bellen je zo spoedig mogelijk terug. Mailen kan nog steeds naar huisvanan@huisvanan.org.

| Waarvoor kan je hier terecht? | An v.z.w. | Huis van An | De website | Terugblik 4 jaar 6 jaar

Sinds onze oprichting op 01.10.96 werken wij onafhankelijk en uitsluitend met vrijwilligers. Alle hulp die we aanbieden is gratis. Maar 'koken kost geld'. En daarom bieden wij naast een eigen tijdschrift jaarlijks een kleurenkalender aan. De opbrengsten gaan integraal naar het uitvoeren van onze bedoelingen. Naar kinderen dus, als slachtoffer of om te vermijden dat ze slachtoffer worden.

De kleurenkalender bevat niet 12 maar 16 A4-bladen en een stevige achterkant in karton.

Iedere maand wordt opgefrist met een kleurenfoto van een kind.

Omdat er spontaan acties werden georganiseerd, omdat er gevraagd werd te mogen bijdragen werd er een bankrekening geopend met als doel de advokatenkosten te kunnen betalen. Terecht werd er opgemerkt dat het eindsaldo sinds december 2003 alleen nog maar daalt. Dat betekent niet dat er geen stortingen meer plaats vonden. Het betekent wel dat Meester Quirynen volgens afspraak wordt vergoed voor geleverde prestaties.

"Sommige verhalen gaan zelfs ons boerenverstand te boven"

't Zijn intensieve dagen voor Paul Marchal. Gisteren stonden Bonanza en de duitse televisie voor de deur, vandaag Het Belang van Limburg en morgen de rest van de wereld. Vijf jaar is het geleden dat zijn dochter An werd teruggevonden, nadat hij haar een jaar lang had gezocht. Toen genoot Marchal de steun van de natie, maar de halve wereld liet hem daarna als een baksteen vallen. Alleen de echte vrienden bleven aan zijn zijde, de vrienden van het Huis van An. Ook voor hen is het deze dagen een drukte van belang.

In de oude kruidenierswinkel van zijn ouders in Hasselt, waar An een dierenwinkel wilde openen, probeert Paul Marchal al vijf jaar een lach te toveren op het gezicht van misbruikte kinderen. Therapautische training heeft hij niet, alleen zijn bagage van de voorbije zes jaar. "Voor An was ik te laat. Dus doe ik het voor andere kinderen. Dit is mijn monument voor haar."